ققنوسِ عشق

آسمان چشــم «او »آیینه ی کیست!!؟؟
آن که چون آیینه با «مـن »روبرو بود ....

 
 
پرواز _ سیاوش قمیشی
 
جای پر زدن نداشتیم ولی آسمونی بودیم.
ابر و بارونو میدیدیم اما دنیامون قفس بود.
چشم به دوردستا نداشتیم همینم واسه ما بس بود.
اما یک روز اونایی که ما رو با هم دوست نداشتن.
تو رو پر دادن و جات یه دونه آینه گذاشتن.
منِ خوش باور ساده فکر میکردم روبرومی.
گاهی اشتباه میکردم من کدومم تو کدومی!
با تو زندگی میکردم قفس تنگ و سیاهو.
عشق تو از خاطرم برد عشق پر زدن تا ماهُ.
اما یک روز بادِ وحشی رویاهامو با خودش برد.
قفس افتاد و شکستُ آینه افتاد و تَرَک خورد.
تازه فهمیدم دروغ بود دنیایی که ساخته بودم.
دردم از اینه که عمری خودمو نشناخته بودم.
تو تو آسمونا بودی با پرنده های آزاد.
منِ تن خسته رو حتی یکدفعه یادت نیفتاد.
حالا این قفس شکسته راهِ آسمون شده باز.
اما تو قفس نشستم دیگه یادم رفته پرواز
 
↓
لینک
 
 

 
 
موی سپید _ گلپا
 
شعر وآهنگ جهانبخش پازوکی
در مایه شور
آواز علی اکبر گلپایگانی



موی سپیدوُ توی آینه دیدم؛ آهی بلند از ته دل کشیدم…
تا زیر لب شکوه رو کردم آغاز؛ عقل هی ام زد که خودت رو نباز!
عشق باید پادر میونی کنه؛ تا آدم احساس جوونی کنه
رفته بودم تا مثل یک کبوتر؛ باز کنم تو آسمون بال وپر
دیدم که شوقی ندارم به پرواز!
عقل هی ام زد که خودت رو نباز…

عشق باید پادر میونی کنه؛ تا آدم احساس جوونی کنه
رفتم که با شادی و سازش کنم…
گلای گلدونو نوازش کنم…
از دل بی حوصله غمگین شدم؛ تشنه دلداری و تسکین شدم
تا زیر لب شکوه رو کردم آغاز؛ عقل هی ام زد که خودت رو نباز!
عشق باید پادر میونی کنه؛ تا آدم احساس جوونی کنه
 
↓
لینک
 
 

 
 
زندگی قشنگه _ هایده
 
غصه نخور عزیزم که زندگی قشنگه🚶‍♂️🚶‍♂️
در دستگاه همایون
آهنگ انوشیروان روحانی
تنظیم مجتبی میرزاده
شعر امان منطقی
 
 
↓
لینک
 
 

  
فقط مرغ های دریایی اند که از توفان
نمی هراسند،حتی وقتی در میان دریاها
جهت خود را گم می کنند و جایی برای نشستن پیدا نمی کنند آن قدر بال
می زنند که توفان فرو نشیند و زمینی برای نشستن بیابند یا در همان اوج جان می دهند، آن که در میان امواج می افتد مرغ دریایی نیست ....
مرغ دریایی در اوج می میرد ....
آخرین توان خود را صرف اوج گرفتن می کند تا سقوط را نبیند .... !
 
 

 
 
 

 
 

رضـــا

کوه ______ داریوش اقبالی
تقدیم به دوست عزیزم رضا

کوهو میذارم رو دوشم، رخت هر جنگو میپوشم
موجو از دریا میگیرم، شیره سنگو میدوشم
میارم ماهو تو خونه، میگیرم بادو نشونه
همه خاک زمینو، میشمرم دونه به دونه
اگه چشمات بگن آره، هیچکدوم کاری نداره
اگه چشمات بگن آره، هیچکدوم کاری نداره
دنیارو کولم میگیرم، روزی صد دفعه میمیرم
میکنم ستاره ها رو، جلوی چشات میگیرم
چشات حرمت زمینه، یه قشنگ نازنینه
تو اگه میخوایی نذارم، هیچکسی تو رو ببینه
اگه چشمات بگن آره، هیچکدوم کاری نداره
اگه چشمات بگن آره، هیچکدوم کاری نداره
چشم ماهو در میارم، یه نبردبون میارم
عکس چشمتو میگیرم، جای چشم اون میذارم
آفتابو ورش میدارم، واسه چشمات در میذارم
اَ چشام آینه میسازم، با خودم برات میارم
اگه چشمات بگن آره، هیچکدوم کاری نداره
اگه چشمات بگن آره، هیچکدوم کاری نداره

↓
لینک

 
 

 
 
جاده ها جایی اگر برای رفتن داشتند
تکان دادن دست
دو معنای کاملا متفاوت نداشت
غربت
با پوشیدن کفش هایت آغاز نمی شد
و دستی که پشت سرت آب می ریخت
جاده ها را به زمین کوک نمی زد

یک روز بر می گردی که باد
تمام آدم ها را برده ست
جاده ها مثل کلاف سر درگمی دور خود پیچیده اند
و زمین یک گلوله ی کاموایی بزرگ شده است
که برای تنهایی عصرهای یخ بندانت
خیالبافی می کند
 
 

 
 
یاور همیشه مومن _____ داریوش اقبالی
 
آهنگ فرید زلاند
تنظیم واروژان
شعر ایرج جنتی عطایی
اجرا 1355

ای به داد ِ من رسیده

تو روزای ِ خود شکستن
ای چراغ ِ مهربونی
تو شبای ِ وحشت ِ من

ای تبلور ِ حقیقت
توی ِ لحظه های ِ تردید
تو منو از شب گرفتی
تو منو دادی به خورشید

اگه باشی یا نباشی
برای ِ من تکیه گاهی
برای ِ من که غریبم
تو رفیقی، جون پناهی

ناجی ِ عاطفه ی ِ من
شعرم از تو جون گرفته
رگ ِ خشک ِ بودن ِ من
از تن ِ تو خون گرفته

اگه مدیون ِ تو باشم
اگه از تو باشه جونم
قدر اون لحظه نداره
که منو دادی نشونم

وقتی شب، شب ِ سفر بود
توی ِ کوچه های ِ وحشت
وقتی هر سایه کسی بود
واسه بردنم به ظلمت

وقتی هر ثانیه ی ِ شب
تپش ِ هراس ِ من بود
وقتی زخم ِ خنجر ِ دوست
بهترین لباس ِ من بود

تو با دست ِ مهربونی
به تنم مرهم کشیدی
برام از روشنی گفتی
پرده ی ِ شبو دریدی
یاور همیشه مومن
تو برو سفر سلامت
غم ِ من نخور که دوری
برای ِ من شده عادت

ای طلوع ِ اولین دوست
ای رفیق ِ آخر ِ من
↓
لینک
 
 

 
 
مصلوب _____ داریوش اقبالی
 
آهنگ صادق نوجوکی
تنظیم ناصر چشم آذر
شعر اردلان سرفراز
اجرا 1358

به صلیب صدا مصلوبم ای دوست

تو گمان مبری مغلوبم ای دوست

شرف نفس من اگه شد قفس من

به سکوت تن ندادم حالا میرم بی‌کفن

وقتی گفتن یه گناه بود مثل دیدن یا شنیدن

معنی آواز هم این بود ته بن‌بست داد کشیدن

وقتی حتی توی خلوت فکر آزادی قفس بود

گفتنی‌ها رو می‌گفتیم اگه فرصت یه نفس بود

به گناه صدا با جرم گفتن

اگه روی صلیب ویرون شدم من

شرف نفس من گه شد قفس من

به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن

توی شب‌های سکوت فریاد من بود

ته جنگل خواب بیــــداری رود

از غروب هراس تا صبح موعـــود

تیغ خشم خلیل بر قلب نمــــرود

در عذاب تشنگی گم حسرت من بوی گندم

بر دلم داغ شقایق از عذاب تلخ مردم

از کسی که مثل بختک تو شب‌هام انداخته سایه

یه سوال ساده کردم نفرت من شد گلایه

 
↓
لینک
 
 

 
 
Another Brick In The Wall, Pt. 2
 

We don't need no education
ما به آموزش نیازی نداریم
We don’t need no thought control
ما به کنترل ذهنی نیاز نداریم
No dark sarcasm in the classroom
نمیخوایم که تو کلاس به ما ریشخند بزنین
Teacher, leave them kids alone
آقا معلم دست از سر اون بچه ها بردار
Hey! Teacher! Leave them kids alone!
هی! آقا معلم! دست از سر اون بچه ها بردار
All in all, it's just another brick in the wall
همه اینا روی هم رفته مثل آجر دیگه ای تو دیواره
All in all, you're just another brick in the wall
روی هم رفته همه شما مثل آجر دیگه ای تو دیوارین



We don’t need no education
ما به آموزش نیازی نداریم
We don't need no thought control
ما به کنترل افکار نیاز نداریم
No dark sarcasm in the classroom
نمیخوایم که تو کلاس به ما ریشخند بزنین
Teachers leave them kids alone
آقا معلم دست از سر اون بچه ها بردار
↓
لینک
 
 

 
 
کودکم !
می توانم به تو بیاموزم مثلا
وقتی چراغ قرمز است باید بایستی
ورود ممنوع را نباید وارد شوی

ولی چگونه به تو بیاموزم
سوار دلت شوی و هرکجا می خواهد نروی
وقتی خودم هنوز نیاموخته ام !
 
 

 
 
از ماه تکه ای بر پنجره مانده است
از تمام آب های جهان
قطره ای بر گونه ی تو

و مرزها
آنقدر نقاشی خدا را خط خطی کردند
که خون خشک شده دیگر
نام یک رنگ است

از فیل ها
گردنبندی بر گردنهایمان
و از نهنگ
شامی مفصل بر میز

فردا صبح
انسان به کوچه می آید
و درختان از ترس
پشت گنجشک ها پنهان میشوند.
 
 

 
 
شازده خانم _ ستار
 
ترانه‌سرا:محمد صالح علا
آهنگساز و تنظیم:منوچهر چشم‌آذر

دوتا دستام مرکبی
تموم شعرام خط خطی
پیش شما شازده خانوم
منم حقیر پا پتی
غرورو وردار و ببر
دلم می گه دلم می گه
غلامی رو به جون بخر
دلم می گه دلم می گه
شازده خانوم قابل باشم
باید بگم به شعر من
خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی
شازده خانوم چه پاکی و چه بیریا
به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی
عجب عجب چه رند و چه بلا شده دل پدر سوخته ام
باور کنید از شوقتون اشکی شده چشم به در دوخته ام
شازده خانوم قابل باشم
باید بگم به شعر من
خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی
شازده خانوم چه پاکی و چه بیریا
به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی
فرصت بدین عاشقی رو خدمتتون عرض می کنم
واسه فرار از دلم دو پا دارم دو پا دیگه قرض می کنم
شازده خانوم قابل باشم
باید بگم به شعر من
خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی
شازده خانوم چه پاکی و چه بیریا
به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی

 
↓
لینک