Special mr

بیمار تو هستم که تویی نسخه‌ی جانم
درمانگر خوش خنده‌ی شیرین زبانم

#محمدحسین_ارکان

طاقت دوری ندارم کاش می دیدم تورا

کاش می شد بشکند مابین ما دیوارها

#فرشته_خدابنده

بايد آرام دوستت بدارم!
دوست داشتن با صداى بلند آزارت می‌دهد
بايد آرام دوستت بدارم
مثل مغازه‌هاى كتابفروشى
نه مثل چاپخانه‌ها و پرنده فروشى‌ها...

~ نرگس برهمند

ندیدم رنگ شادی را،تظاهر میکنم شادم
شدم ویرانه‌ای از غم،ولی گفتم که آبادم

#مریم_حاج_علیان

این همه نازِ تو
اِنگار مرا درمان است

چه نیازی به طبیب است!
تورا می‌خواهم

#وحید_پیراسته

از كُلِ دنيا "تو" را داشته باشم،
همين،مرا كافيست...
"تو" حتى ميتوانى كدبانوى
چهارخانه ى پيراهنم شوى...

#علی_قاضی_نظام

همه در تلاشند تا فرد مناسب رو پیدا کنن،
اما هیچکس سعی نمیکنه خودش فرد مناسبی باشه.

من پذیرفته ام که
برای آدم‌های اندک شماری می‌شود حرف زد،
برایشان رفیق بود و از سویشان امید رفاقت داشت...

~ سید محمد مرکبیان

درست‌ترين شكل عشق آن است كه شما چگونه با یک فرد رفتار مي‌كنيد، نه اينكه درباره وی چه احساسی داريد ...!

#آنتوان_چخوف

صبح🌞
یعنی ؛ عشق را♡
به بوسه تمدید کنیم💋

#لیلا_مقربی

شعر یعنی که سر صبح کسی مثل شما

باعث روشنی حضرت خورشید شود

#میترا_ملک_محمدی

بگذار دیدنی بشود
بــا تـــو خــــلوتم 🤍

#علیرضا_بدیع

من غبطه می خورم به درختان خانه ات
ای کاش سر گذاشته بودم به شانه ات

در فصل جفت گیری فولاد و سنگ، کاش
گنجشک من تو باشی و من آشیانه ات

گنجشک من تو باشی و من در به در شوم
از صبح تا غروب پی آب و دانه ات

وقت غروب از تو بپرسم: چگونه است
با چند استکان مِی روشن، میانه ات؟

بعدش بخواهم از تو کمی درد دل کنی
گاه از زمین بگویی و گاه از زمانه ات

یک مشت کودک اند، به دور درخت سیب
انگشت های کوچک تو زیر چانه ات

در بوسه ی تو، بذر تغزل نهفته، کاش
روی لبان من بشکوفد جوانه ات

راس کلاغ، فرصت کشف شهود نیست
بگذار تا تو را برسانم به خانه ات

#علیرضا_بدیع

یکبار هم پاییز را پشت پنجره‌ی کلاس فلسفه به دانش‌آموزانم نشان دادم و گفتم:

"پاییز، استعاره‌ی تکاندن و رها کردن برای رویش در فصلی دیگر است."

بعد هم "پادشاه فصل‌ها" از اخوان ثالث را برایشان خواندم.
یکی‌شان درآمد که:" ولی آقا معلم پاییز برای ما معمولیا به درست کردن رب و ترشی می‌گذره! ما باهم فرق داریم!"
بچه‌ها ریز‌ ریز خندیدند.
ناراحت بودم از اینکه کاش دنیایم به آن‌ها نزدیکتر بود.
و شادمان از اینکه کلاس من جسارتِ این بچه را در گفتن این کلمات از او نگرفته بود...🍂

حس کن مرا
که دست برده داخل گیست...
حس کن مرا
بر لکه های بالش خیست...
حس کن مرا
در «دوستت دارم» در ِ گوشت...
حس کن مرا
در شیطنت هایم در آغوشت!

حس کن مـــــرا
در آخریـــن سطر از تشنج هام…
حس کن مرا
حس کن مرا... که مثل تو تنهام!

حس کن مرا و ذوب شو در داغی دستم
بگذار تا دنیا بداند «هستی» و «هستم»...

#سید_مهدی_موسوی