به شیوهی راه رفتن شتر در جنوب ایران “لُکّه رفتن" میگویند. لُکّه رفتن استعارهای است از آدمی خسته و ناامید که با همهی فرسودگی، هنوز در جستوجوی آب است.
«و گفت: سی سال است که استغفار میکنم از یک شکر گفتن.گفتند: چگونه؟گفت: بازار بغداد بسوخت، اما دکان من نسوخت. مرا خبر دادند. گفتم: الحمدلله.از شرم آن که خود را به از برادران مسلمان خواستم و دنیا را حمد گفتم، از آن استغفار میکنم.» #تذکرةالاولیاء #عطار_نیشابوری
اینکه مدام به سینهات میکوبد. قلب نیست؛ ماهی کوچکی است که دارد نهنگ میشود. قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس. اما کیست که باور کند در سینهاش نهنگی میکوبد.
❄️ ناصر
و من چقدر شب را دوست دارم
☆꧁༒SARA༒꧂☆
و من چقدر شب را دوست دارم
