هی سخت به من نگیر خانومِ رئیس
این آدم سر به زیر خانومِ رئیس
ای کاش بجای کارمندت بودم
مسئول و یا مدیر خانومِ رئیس
صد عاشق زار زار داری خانم
با بنده شما چکار داری خانم
کی آدرس مرا نشانت داده
اصلا با کی قرار داری خانم
تقدیر همیشه راه مان را بن بست
هر قدر زدیم حلقه قفلش نشکست
آیینه نشان نداد زیبایی را
بر قامت ما نشست اندازۀ شست
تقدیر همیشه راه مان را بن بست
هر قدر به در زدیم قفلش نشکست
آیینه نشان نداد زیبایی را
بر قامت ما نشست اندازۀ شست
تقدیر همیشه راه مان را بن بست
هر قدر که در زدیم قفلش نشکست
آیینه نشان نداد زیبایی را
بر قامت ما نشست اندازۀ شست
هی لحظه به لحظه چرخ پنچر تر تر
محصول تمام عمر خاکستر تر
از چشم زمین و آسمان شَر شُر شُر
با گرگ که ماده گرگ هم بستر تر
هی لحظه به لحظه چرخ پنچر تر تر
محصول تمام عمر خاکستر تر
از چشم زمین و آسمان شَر شُر شُر
با دیو که ماده دیو هم بستر تر
قحطی شده پس بیا که بوسه بخوریم
یک اقیانوس آب و کوسه بخوریم
سمبوسۀ بندری دو تا نوشابه
تابی در جاده های شوسه بخوریم
با آن همه اعتبار بانوی محل
با ناز شکسته شاخ جادوی محل
از کوچه گذشت شال قرمز سر او
تک چرخ زدیم با موتور توی محل
هر بار ظهور کرد مهروی محل
تک چرخ زدیم با موتور توی محل
مانند فرشته دور او چرخیدیم
تا کور شود حسود یابوی محل
یک عالمه افتخار داری بانو
با کل جهان قرار داری بانو
با این همه کس که زیر دستان شما است
با بنده شما چکار داری بانو
یک عالمه افتخار داری خانم
با کل جهان قرار داری خانم
تا ریز و درشت زیر دستان شما است
با بنده شما چکار داری خانم
اندام تو نازک است مانند گل است
زیبایی تو لطیف و ناز و تپل است
جانم به فدای ناز کردن هایت
هر کس که برای تو نمرده است خل است
اندام تو نازک است مانند گل است
زیبایی تو لطیف و ناز و تپل است
جانم به فدای ناز کردن هایت
در پای تو هر کسی نمرده است خل است
افتاده زمین و آسمان در راهت
یک خلق غلام و چاکر بنگاهت
با آمدنت بهار شد در کوچه
با جامۀ چاک و دامن کوتاهت
صد بوسۀ سرخ بر لب گل گلیَت
پیراهن و تاج و دامن باندولیَت
مثل تو بتی منیر در دنیا نیست
قربان تو و ترانۀ بلبلیَت
صد بوسۀ سرخ بر لب گل گلیَت
گیسوی بلند مشکی کاکلیَت
مثل تو بتی منیر در دنیا نیست
قربان تو و ترانۀ بلبلیَت
خوشبخت شدیم و پیر با هم بانو
تا گل بدهند بچه ها هم بانو
کادو که برای بچه ها می گیری
یادت نرود برای ما هم بانو
خوشبخت شدیم و پیر با هم بانو
تا گل بدهند بچه ها هم بانو
کادو که برای نوه ها می گیری
یادت نرود برای ما هم بانو
یک شال بنفش روی مویت بانو
من آن ور میز روبرویت بانو
می خندی و چای من چه شیرین شده است
کافه پرِ از بهارِ بویت بانو
عمر من و مشت خاک، خاکم بر سر
هر چند که بود پاک خاکم بر سر
دنیا صنمی که عمر من در پایش
یک دامن سینه چاک خاکم بر سر
تا بار دهد به مزرعه گندم ما
باید بدویم تا بسابد سم ما
از طایفۀ اجنه سر تر بودیم
یک ذره اگر دراز تر تر دم ما
آغوش تو بوی عطر و سنبل می داد
از شوق تو هی ترانه بلبل می داد
در آغوشم که خواب می دیدی، عشق
پشت سر هم شکوفه و گل می داد