احمد رضایی

کلیک امروز
رفیق خودمی
دمت گرم ...

میبینمت :::::::::
نباشد عیب پرسیدن
ترا خانه کجا باشد ؟
نشانی ده اگر یابیم وان اقبال ما باشد
تو خورشید جهان باشی زچشم ما نهان باشی ؟
تو خود این را روا داری ؟
وانگه این روا باشد ؟

بوی خوب جانم ...
میبینمت ....
بگفتم :
ای دل مسکین
بیا
بر جای خود بنشین ...

شبت پر عافیت ....
پخته سخن مردی
ولی
گفتار خامت میکند ....

چه حالی .....

هی تو ...
از سر دل بیرون نه ای
بنمای رو کایینه ای

Life was meant to be lived, and curiosity must be kept alive. One must never, for whatever reason, turn his back on life.”

از سقاهم ربهم بین جمله ابرار مست .
گر بگویم ای برادر خیره مانی زین عجب
عرش و کرسی اسمانها این همه کردار مست
شمس تبریزی بر امد در دلم بزمی نهاد
از شراب عشق گشتست این در و دیوار مست

الله مددی ...
مائیم در سراچه هستی گدای عشق
خدمتگذار عالم وادم برای عشق
از پا فتاده ایم مگر حق مدد کند
تا طی کنیم راه وصالش به پای عشق...

مپرس ...
با بی خودی و مستی و صدق و صفا بیا
از هوش و زیرکی وز چون وچرا مپرس
در بزم اهل حال رها ساز قیل و قال را
از بود و از نبود وز منع و عطا مپرس
نکته :
از ما بجوی راه فنا رسم نیستی

سلام...
روز خوبی داشته باشی
بوی خوب جان ...
عمق نگرانیهای ما
نشاندهنده اندازه
فاصله مابا خداست
نگرانی هامونو بخدا بسپاریم ....

بوی خوب جانم
میبینمت ....
میگم ها
چه خوب شد دیدمت ...

The Leader of the Revolution: Even the strongest army in the world can sometimes be so badly hit that it cannot get up.

And they said: Of course, a destroyer is a dangerous device, but even more dangerous than that is a weapon that can send the destroyerto the bottom of the sea.

عشق گفتم
عشق جایش دل بود
دل که نبود عاشقی مشکل بود
دل که نبود عشق پیدا نیستش
عشق بی دل خود هویدا نیستش

ای الله جان ...
ای دل چه مستی و خوشی
ای باده خوش رنگ وبو بنگر که دست جود او
بر جان حلالت میکند بر تن حرامت میکند
پس تن نباشم جان شوم جوهر نباشم کان شوم
ای دل مترس از نام بد کو نیکنامت میکند

باید اول ز سر نام ونشان در گذری
خوشتر ای دوست که از وهم و گمان در گذری
عشق پیش اری و از خویش بجان در گذری
گر طمع داری از افات زمان در گذری
یا سلامت ز خرابات مغان در گذری
نکته :
باید اول ز سر نام ونشان در گذری

ای الله جان ....
ساقیا
ساقیا باده بده یار بود بر سر ناز