1980
۱۸۸ پست
۱۰۵ دنبال‌کننده
۴۳,۹۰۸ امتیاز
مرد
۱۳۷۰/۰۴/۲۸
ورزشکار
206
1980-behnam.blogfa.com/

تصاویر اخیر

موردی برای نمایش وجود ندارد.
بازنشر کرده است.
میگـَن نِتِــت کِـھ خـاموش بِشـِھ ...

میـفَھمــی کِـھ چِقــــَد تَنھــــایـی ...

ولی مَن بـا نِت روشَن هَم تَنـھام
❤ دلــتــنــگـی
عـیـن آتـش زیـر خـاکـسـتـر اسـتـــ
گـاهـی فـکـر مـیـکـنـی تـمـام شـده
امــا یـکـــ دفـعـه
هــمــه‌اتـــ را آتـش مـیـزنـد ...!
ديدی غزلی سرود؟
عاشق شده بود.
انگار خودش نبود
عاشق شده بود.
افتاد.شکست . زير باران پوسيد
آدم که نکشته بود .
عاشق شده بود
هَمــهـ چیز باآآ تو شُروع شد
ااَمــــاآ هیچ چیــــز
بـــی تو تَمـــآام نِمــی شَوَد
حَتـــی هَمین دِلتَنگــــی هــآایِ مَن...
من می روم
و کلید این خانه را
زیرِ هیچ گلدانی نخواهم گذاشت
آمدی نبودم ،نگرد ....
باران هرگز شبیه انچه بود
به آسمان بر نمیگردد ...
ﻋﺸــــﻖ ﻫــﺎﮮ ﺍﻣــﺮﻭﺯﮮ ﯾـﻌـﻨــﮯ ،
ﺩﻭﺳﺘـــ ﺩﺍﺷﺘـــﻦ ﮐـﺴــﮯ ﮐـﻪ ﻣـــﺎﻝ ﺗــﻮ ﻧـﯿـﺴـﺘــــ . . .
ﻧــﻪ ﺍﯾﻨﮑــــﻪ ﻧﺒﺎﺷـــــﻪ . . .
ﻫﺴـــﺖ ﻭﻟــﮯ ﻫﻤـﯿﺸــــﻪ ﺩﻧـﺒــﺎﻝ ﯾﮑــﮯ ﺑـﻬـﺘـﺮ ﺍﺯ ﺧــﻮﺩﺗـــِـﻪ . . .
ﯾـﻌـﻨــﮯ ﺍﯾـﻨـﮑـﻪ ﺗــﻮ ﺑـﺎ ﮔـــﺮﯾـﻪ ﺍﺵ ﮔــﺮﯾـﻪ ﮐـﻨـــﮯ ﻭﻟــﮯ ﺍﻭﻥ . . .
ﻭﻗـﺘــﮯ ﻣﺸﮑــﻞ ﺗــﻮ ﺭﻭ ﻣﮯ ﺑـﯿـﻨـــﻪ ﻣـﯿـﺸـــﮯ ﺳـــﻮﮊﻩ ﺧـﻨـﺪﻩ ﺍﻭن ﺩﻭﺳﺘـــﺎﺵ . . .
ﯾـﻌﻨــــﮯ ﺧـﻮﺩﺗــﻮ ﺯﻧـﺪﮔـــﯿـﺘﻮ ﻭﺍﺳــﻪ ﮐـﺴـــﮯ ﺣـــﺮﻭﻡ ﮐﻨـــﮯ ،
ﮐﻪ ﻭﺍﺳــﺶ ﻫﯿـــــﭻ ﺍﺭﺯﺷـــﮯ ﻧــﺪﺍﺭﮮ . . . ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻨـــــــﻬـــــــﺎﯾـــــﮯ . . .
ﻋـﺸـــــﻖ ﻫـﺎﯼ ﺍﻣــﺮﻭﺯﮮ ﯾـﻌـﻨـﯽ : ﭘـــــﻮﭺ !
بـه مـن گفـتند بـنویس


از دل تنـگـت

از بـی قـراری هـایت

از درد هـایت

بنـویس تـا خـالی شـوی

امـا کسـی نفـهمیـد

کلـمات هـم از وصـف حـالم عـاجـزنـد

فکـر کـردم

نـگـاه کـردم

و بـاز نـوشتـم

از کـه،از چـه،از کـجایش بـماند

ولـی نوشـتم

از چشـمهایی کـه دیـن و دنـیایم را در یک

چشـم

بـر هـم زدن بـا خـود بـرد

از قلبـی مهـربـان کـه بـوی آدمـیت مـی داد
قطار میرود


تو میروی

تمام ایستگاه میرود

و من چقدر ساده ام

که سال های سال در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام
ﺑــﻪ ﮐﺪﺍﻣﯿــــــﻦ ﺍﻧﮕﯿــــﺰﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺧـــﻮﺑﯽ ﻫﺎ ﮔﻔـــــﺖ


ﻭﻗﺘـــــﯽ ﺩﻧﯿﺎ ﻫــــﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﻟﯿــــــﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﺑـــﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﺗــــــﻮ ﻣﯿﺪﻫﺪ ...
ﮔﺎﻫـــــــﯽ ﺩﻟـــﺖ ﻣﯽ ﺧـــــﻮﺍﻫﺪ ﻧﺒﺎﺷــــــﯽ
ﻭﻗﺘــــﯽ ﺗﻤــــــــﺎﻡ ﺍﻧﮕﺸﺘﻬﺎﯼ ﺍﺷــــــــــــﺎﺭﻩ ي ﺩﻧﯿــــﺎ ﺑﻪ ﺳﻤــــﺖ ﺗـــــــﻮﺳـــــــﺖ
ﻭﻗﺘــــﯽ ﺑﺎﻭﺭﯼ ﺟـــﺰ ﺧــﻮﺩﺕ ﺩﻟﺨـــــﻮﺷﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ،
"ﺗﻨﻬـــــﺎیی ﺷــــﺎﯾﺪ ﺁﺧﺮﯾــــــﻦ ﻭ ﺑﻬﺘــــــﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺷـد"...
نبودن هایی هست که

هیچ بودنی جبرانشان نمیکند

و آدم هایی که هرگز تکرار نمی شوند

و تو آن گونه ای ...

فقط همین ...
گاه جلوے آیـــــنه مــے ایستـــم…

خودم را در آن می بـینـم …

دســت روے شانـه هایــش مــے گذارم

و مے گویــم: . . . . چه تحملــے دارد … دلــت …
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ...
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﻗﺸﻨﮓ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ

..ﻣﺜﻞ ﺁﻭﯾﺨﺘﻦ ﺑﻪ ﻃﻨﺎﺑﯽﭘﻮﺳﯿﺪﺳﺖ...
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ...
ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﻭﺭﺗﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﭘﺲ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﯽ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﺮﻭﯼ ...
ﻭﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻭﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﻧﺸﻮﯼ ﻧﻤﺎﻧﯽ ...
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ..
ﺳﺎﯾﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﺳﺖ ..

ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺑﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ.
چه زخم هایی بر دلم خورد تا یاد گرفتم که هیچ نوازشی بی درد نیست!
اگر شکستم از تو شکستم…
لیاقت میخواهد بودن درشعرهای پسری که باتمام عشق نبودنت را اشک میریزد
تعجب نکن در بی لیاقتی تو شکی نیست
اینجا دلیل بودنت میان بغضهایم فقط حماقت خودم است .. نه لیاقت تو
قلبی دارم خسته از تپیدن

مــــی گــــویــنــد ســـــاده ام ..!

مـــی گـــویـــنـــد تــــو مــــرا با یــک نــگــاه ..

یـــک لبـــــخـنـــد ..

بــه بــازی میـــــگیــــری ..!

مــــــی گـــــوینــــد تـــرفنــدهـــایت ، شـــیطنـــت هــــایت ..

و دروغ هایـــت را نمــــی فهمــــم ..

مــــــی گویند ســــاده ام ..!

اما مــــــــن فـــــقــــــط دوســـتـــــت دارم ..،

همیـــــــــن!

و آنــــها ایــــن را نمـــــــیفــــهمنــــد ..!!‬