کوروش

خوب نمی شود
دنیا با بعضی رفتنها، خوب نمی شود

و این همان

بن بست ترین نقطه دنیاست........

آرامش گرامی،
سپاسگزارم از حضورتان و شعر زیبای شما.
واژه‌هایتان از جنس حس و تأمل بود و بی‌تردید در دل مخاطب می‌نشیند.
ممنون از همراهیِ ارزشمندتان.
با احترام
کوروش

بعضی رفتن‌ها
فقط
کم شدنِ یک نفر نیست
انگار
چیزی از تعادلِ جهان
آهسته
جا می‌ماند
بعد از آن،
خیابان همان خیابان است
پنجره همان پنجره

اما
روشنیِ اشیا
به اندازه‌ای کم می‌شود
که هیچ اسمِ تازه‌ای
جبرانش نمی‌کند

دنیا
با بعضی نبودن‌ها
بد نمی‌شود فقط،
ناقص می‌شود
و انسان
سال‌ها
در گوشه‌ای از دلش
با همان
نقطه‌ی بسته
زندگی می‌کند

خیلی زیباست آقا کوروش 🌻🌻

خیلی زیباست آقا کوروش 🌻🌻

بانو نجوا، درود.
در اقلیمِ سکوتِ کلمات، گاهی زمان از دستم می‌گریزد
و این تأخیر، گواهِ همین گم‌شدگی‌هایِ شاعرانه است. پوزشِ مرا بابتِ این سکوتِ طولانی بپذیرید.
زیباییِ شعر، بیش از آنکه از قلمِ من باشد، وام‌دارِ نگاهِ شفافِ شماست
از مهرِ همیشگی‌تان سپاسگزارم.

با احترام،
کوروش

عالی، چقدر زیبا حس عاطفی را با اشیا منتقل میکنید. لایک داره

سپاسگزارم از نگاه زیباترِ شما، الهه گرامی.
ممنونم از لطف و حضور ارزشمندتان.

عااالی بود..⚘
قلمتان سبز و دلتان شاد.‌.💚🌸🍃

عااالی بود..⚘
قلمتان سبز و دلتان شاد.‌.💚🌸🍃

سرکار خانم سالیا گرامی

از مهر و نگاه دلگرم‌کننده‌تان سپاسگزارم.
شادیِ دل و سبزیِ قلم برای شما نیز پایدار باد.

با احترام
کوروش

دلنوشته بسیار زیبایی بود
دلتون پر از آرامش آقا کوروش
آهنگ استاد همایون بسیار عالی و زیبا
تصویر هم هماهنگ با همه پست
روز خوبی داشته باشید آقا کوروش گرامی

دلنوشته بسیار زیبایی بود
دلتون پر از آرامش آقا کوروش
آهنگ استاد همایون بسیار عالی و زیبا
تصویر هم هماهنگ با همه پست
روز خوبی داشته باشید آقا کوروش گرامی

سرکار خانم ماریا گرامی🌾😊

از لطفِ نگاه و حسنِ توجه‌تان صمیمانه سپاسگزارم.
خوشحالم که دلنوشته، تصویر و موسیقی
توانسته‌اند در نگاه دقیق و ارزشمند شما
در کنار هم بنشینند و حسِ مشترکی بسازند.

مهرِ کلام شما
مایه‌ی دلگرمی و امتنان است.
برای شما نیز
روزهایی سرشار از آرامش، سلامتی و حالِ خوش آرزو دارم. 🌷🎩

سلامت باشید

سلامت باشید

لطف دارین برقرار و سربلند باشید

لطف دارین برقرار و سربلند باشید

خیلی ممنونم ⭐⭐

خیلی ممنونم ⭐⭐

آن روز که مدادم تویِ لجن‌هایِ جویِ آب شکست، وقتی می‌گریستم، خانم‌جان نیامد که دلداری‌ام بدهد. آمد و کنارم نشست؛ همان‌جا که بو می‌داد به گند و زشتی. آینه‌اش را از کیفِ کهنه‌اش درآورد و گرفت جلویِ صورتم. نه اینکه آینه را صاف بگیرد، نه… کمی کج. جوری که انگار می‌خواست فقط «منِ» خیسِ زیرِ باران را نشانم بدهد. گفت: “ببین. ببین چقدر صورتِ خیس و قشنگی داری. انگار خودت یک بارونِ تازه‌ای.”

به آینه نگاه کردم. منِ گریانی که در آینه بود، دیگر شبیه به منِ شکست‌خورده نبود. انگار خانم‌جان با آن کلماتِ ساده‌اش، تکه‌ای از روحِ خودش را گذاشته بود تویِ آینه و حالا داشت به من باز می‌گرداند.

خانم‌جان زیاد حرف نمی‌زد. اما هر کلمه‌اش، مثلِ تکه‌ای از همان آینه، یک‌جایِ زندگی‌ام را صاف می‌کرد. حالا که سال‌ها گذشته و از آن خانه و آن ایوان، فقط خاطره‌اش مانده، فکر می‌کنم خانم‌جان آینه را پیشِ من گذاشت که یادم نرود؛ که یادم نرود آدم گاهی باید زیرِ بارانِ خودش بایستد تا تازه شود. می‌دانم، جایی تویِ آن قابِ سیاه، هنوز هم عطرِ خاکِ باران‌خورده‌یِ خانه هست. عطری که می‌آید، می‌رود، اما هیچ‌وقت از وجودِ آدم بیرون نمی‌رود.»

سلام آقا کوروش گرامی صبحتون درخشان

پست خاصیه با کلماتی خاص و معانی سنگین و قابل تامل

امیدوارم گندم زار خاطرتون دوباره سرسبز و پربار بشه
مزرعه دلتون منور به نور آفتاب امید و شوق و زندگی

سلام آقا کوروش گرامی صبحتون درخشان

پست خاصیه با کلماتی خاص و معانی سنگین و قابل تامل

امیدوارم گندم زار خاطرتون دوباره سرسبز و پربار بشه
مزرعه دلتون منور به نور آفتاب امید و شوق و زندگی

سلام ماریا خانم گرامی،
از نگاهِ پرمهر و تعبیرِ شاعرانه‌تان بسیار ممنونم.
همین که گندم‌زارِ خاطرِ من، با نگاهِ شما به واژه‌ها، این‌گونه دیده شد، خودش برایم یک دنیا ارزش دارد. امیدوارم «مزرعه‌ی دلِ» شما هم همیشه به نورِ امید و شوقِ زندگی روشن باشد و لبریز از برکتِ آرامش.

حضورتان همیشه دلگرم‌کننده است؛ سپاس از همراهیِ زیبایتان.

همه مون در زندگی یک ساعت ثابت، یک روز، یک مسیر ثابت و ... ثابت در زندگی داریم که همیشه برامون غیر قابل تغییر مونده انگار روح و جسم و فکرمون در اون ساعت یا ... قفل شده
تصویر هنر دستتون زیبا و‌پر تامل و
محسن چاوشی عالی بود و دوباره منو برد به سریال زیبای شهرزاد
دستتون درد نکنه
قلمتون همیشه مانا و توانا آقا کوروش گرامی

ماریا خانم گرامی،
دقیقاً همین‌طور است که می‌گویید. هر کدام از ما در گوشه‌ای از تقویمِ زندگی‌مان، ساعتی داریم که عقربه‌هایش برای همیشه روی یک لحظه قفل شده‌اند… لحظه‌ای که انگار بخشی از روح‌مان همان‌جا جا مانده است.

خوشحالم که این تصویر و انتخابِ موسیقی، توانست شما را با خاطره‌ای از «شهرزاد» پیوند بزند. ممنون از نگاهِ هنرمندانه و صمیمانه‌تان که همیشه به نوشته‌های من، عمق بیشتری می‌بخشید.

ایام‌تان پر از آرامش.

خیلی زیباست آقا کوروش، 💐💐
از واژه‌ها ترکیبات جدید ساختن خودش هنره
انگار که خوب بلدین از واژه‌ها استفاده کنین و تصویرهای جدید درست کنین...

تنهایی‌ام
مثل دریاست
هر موقع یادت قلبمو طوفانی می‌کنه
نزدیک دریای تنهایی که میشم
منو تو خودش می‌کشه که غرقم کنه
هربار امیدی منو نجات میده

دلم به امیدی خوشه
که روزی تو بیای
و دست قلبمو بگیری....

خیلی زیباست آقا کوروش، 💐💐
از واژه‌ها ترکیبات جدید ساختن خودش هنره
انگار که خوب بلدین از واژه‌ها استفاده کنین و تصویرهای جدید درست کنین...

تنهایی‌ام
مثل دریاست
هر موقع یادت قلبمو طوفانی می‌کنه
نزدیک دریای تنهایی که میشم
منو تو خودش می‌کشه که غرقم کنه
هربار امیدی منو نجات میده

دلم به امیدی خوشه
که روزی تو بیای
و دست قلبمو بگیری....

سپاس از نگاهِ پرمهرِ شما، نجوا گرامی. 💐🌙
و چه تصویرِ عریانی از تنهایی ساختید…
دریا، همان‌قدر که بی‌کران است،
همان‌قدر هم می‌تواند آیینه‌یِ تمام‌نمایِ انتظار باشد.

تنهاییِ من اما،
دریایی‌ست که ساحل ندارد؛
جایی که هر طوفان، نه برای غرق کردن،
که برایِ صیقل دادنِ روح است.
شاید آن امیدی که دستِ قلبتان را می‌گیرد،
همان بندری باشد که در جستجویش هستید؛
چیزی که در میانه‌یِ این طوفان‌ها،
ما را به ادامه‌یِ رقصِ زندگی وا می‌دارد.

امیدوارم آن «دستِ آشنا»،
پیش از آنکه دریا بیش از حد خروشان شود،
راهش را به سمتِ ساحلِ قلبتان پیدا کند.
در پناهِ نور باشید. ✨🌙

درود کوروش عزیز و بزرگوار ..

قلمتون سبز و مانا ..👌✨️

آوای باران گرامی
درود و سپاس از حضورتان.

تمام چیزهایی که در تصویر هست در
اشعار قشنگتون، قلم فرسایی کرده اید
و نکته به نکته و سطر به سطر این شعر
به تصویر روح و‌جان داده ...

اوقات خوشی براتون آرزومندم آقا کوروش گرامی

ماریا خانم گرامی،
نگاهِ دقیقِ شماست که به واژه‌ها و تصویرِ من،
چنین عمقی می‌بخشد.
ممنونم که این‌قدر لطیف و عمیق تماشا می‌کنید.
شب‌تان آرام و سرشار از نور.