کافه پناه

تماشا کردم عاشقی را در آسودگی با آسودگی
نگاهش را کودکانه باخته بود در دلدادگی
آشیانه اش را آتش کشید و پرواز کرد در دلباختگی
همچو کودک نوپایی گشت که جان باخته بود در دلدادگی
چشمانش شهر را غریبانه گشت در دیوانگی
عشق را در نیفروخت در عطش دلدادگی
سرگشته بود قلب تنهایش در جهان دلباختگی
دل به دریا زد و منتظر گشت تا جوابی بگیرد از دلدادگی
کالبدش را تنها گذاشت در پی رسم دلباختگی
آنی فرو رفت در تلاطم دریای خروشان دلدادگی

-طه

ما در آغوش #عشق
#قول نرفتن را گرفتیم.
اما ماندیم
در رویای بن بست #فراموشی‌ها.