| | گروه ادبی آوَش |
| | شعر و ادبیات |
| | ۱۷,۷۰۹ پست |
| | ۲۹۷ مشترک |
| | ۸۲ پسند |
| | عمومی |
| مبنای تعداد کاربر | رتبه ۱۲ |
| مبنای تعداد هوادار | رتبه ۱۵ |
| مبنای تعداد ارسال | رتبه ۱۵ |
عادی شدن به ترس و رنج توی بحران های اجتماعی یک مورد فورسش میرسه به خود فرد و خانواده ای که توش بزرگ شده این خیلی مهمه که اون فرد در خانواده چطور بزرگ شده آیا پدر و مادر توانایی تاب آوری رو اصلا بلدن که به بچشون یاد بدن آیا والد میتونه بعد قرار گرفتن توی بحران های شخصی و خانوادگی اون رو مدیریت کنه چه جمعی چه شخصی
چرا خیلی ها فوت شدن تو کرونا!!!
آیا بیماری ترسناکی بود.. بله اون زمان آره اما خیلی از مرگ ها در اثر استرس زیاد اتفاق افتاد + اینکه پزشکان طب مدرن هیچ میلی به گوش دادن و استفاده ی طب سنتی در کنترل و بهبود این بیماری نداشتن( من خودم خانوادم رو با ویتامین و طب سنتی درمان کردم)
و چرا برخی با وجود گرفتاری به این بیماری بهبود پیدا کردن ( کنترل استرس مهمترینش بود).
یا از دیدگاه اقتصادی چرا خیلی ها کارشون رو از دست دادن و چرا خیلی ها نه تنها ورشکسته نشدن بلکه خیلی ثروتمند شدن ( بخاطر استفاده از پارادیم شیفت یعنی استفاده از بحران ها)
واقعا هر چی که میبینیم از همون بچگی رخ میده
بچگی آماده کردن فرد برای جامعه هس حتی برای بحران هاش
اگر تو بچگی یاد نگرفته خب بره توی بزرگسالی آگاهی پیدا کنه و برسه به تاب آوری، مدیریت استرس و اضطراب و حتی استفاده از بحران ها برای زندگیش
اینکه عادی سازی شده برمیگرده به ترس ( مثال عرض میکنم ترس از دست دادن جونش اگر اعتراضی کنه) این ترسه برمیگرده به خانواده که محیط پر از ترسی رو براش هی ایجاد کرده میبینید همش برمیگرده به مواردی کوچیکی که هی ماها از بچگی تجربه کردیم
Attila ( گروه ادبی آوَش)
چه متن دل انگیزی ! دوست دارم این آدمهای ابدی را .

متشکرم بابت این متن عالی.
خواهش میکنم آرزو میکنم همه حداقل یکی از این آدمهای ابدی رو داشته باشند
Nikta NamAvar