arsham(برو بچس تک)

دل مردگان معنای اِحیا را نمی فهمند
فرق غروب و صبح فردا را نمی فهمند
آنها که سیرابند رنج تشنگی ، حتّی
طعم خوش آب گوارا را نمی فهمند
شب خفتگان هم در سکوتِ مبهم شبها
حال دل غمگین و تنها را نمی فهمند
صحرا نشینان بیابان های لَمْ یَزرع
بی شک شمیم عطرِ گلها را نمی فهمند
ناگفته ها گم می شود در بغض هر واژه
کوران که مفهوم الفبا را نمی فهمند
باور نمی کردم ولی افسوس آدمها
احساسِ در هر شعر زیبا را نمی فهمند
آرام تر دنیا نَکوبان قلب عاش…

پر از دلشوره‌ی عشقی که سیرابم نخواهد کرد
به دریا می‌زند خود را دل من تا تو را دارد

هوا دَم کرده در چشمم، دو پلکم را کمی وا کن
که می‌خواهد ببارد او، توان در خویش تا دارد

در این دنیای دردآگین نمی‌بینی دل من را
غم عشق تو را یک سو، غم خود را جدا دارد...

جانانِ دل
جانان دل
از کوچه‌ی ما
آهسته گذر کن.
سنگفرش کوچه
تکه‌های شیشه‌ی قلب من است.

سلامتی اونی که ...
حرمتِ نون و نمک حالیشه ...
سلامتی رفیقی که ...
حکمِ رفاقتشو با جوهر معرفت امضا میکنه
نه با جوهر خیانت ...
سلامتی رفیقی که ...
شریکه روزای تنگته
نه رفیقی که ...
فقط تو روزای قشنگته .../.

خدایا شکرت امشبم گذشت تا ببینم فردا زنده ام یا مرده شب شیک رفقا یاعلی...

‌
خوشحالی میتونست:
من وقتی پیشِ توام باشه
ولی خب شد منِ پیش از تو!

شاید ما مرور اشتباهات یک آدم اشتباهی در یک دنیای اشتباهی هستیم.

یا رب مباد آن که گدا معتبر شود.

حَدُّ و مَرزِتْ رو بشناسی
همیشه سلطانی.

‌درخت از ریشه آب میخوره
آدمی از ریشه و نیتش!

آدم کتاب نیست که صفحه ۱۵۳ را
نشانه بگذاری و بروی و بعدها که برگردی
روی صفحه ۱۵۳ روی قفسه منتظرت باشد
آدم میرود،آدم تغییر میکند.

وقتی که رفتم ، بودنم آغاز می گردد
هر بی مرامی با دلت دمساز می گردد

عشقی که هر ثانیه آن را پوچ می خواندی
در گمرک چشمان تو ، سرباز می گردد

بی شک به زودی بومرنگ هر خطای تو
چون تیر ، سوی قلبِ سنگت باز می گردد

بابک حادثه

#علی_احمدی_بابک_حادثه

قبل اینکه برگ نور رو تجربه کنه
ریشه تاریکی رو از سر گذرونده.