Jack Sparrow

گویند لب یار کند رفع عطش را
من هر چه مکیدم لب او،
تشنه‌ ترم کرد.

نوشته بود:

هزار نفر را بوسیده‌ام تا بتوانم یک نفر را فراموش کنم

و من از اندوه پنهان آدم‌هایی که
تن به بوسه‌ی فراموشیِ او دادند،
غمم گرفت‌

هر آنچه در قلب هست را نمیتوان گفت
پس خدا آه کشیدن
اشک
خواب‌های طولانی
سکوت
و خنده‌های سرد را آفرید

همه چیز، خاطره، گفتگوها، بوسه‌ها، هم‌آغوشی پیکرهای دلداده، همه چیز می‌گذرد!
ولی تماس ارواحی که یکدیگر را لمس کرده
و در میان انبوه اشکال زودگذر یکدیگر را شناخته‌اند ‌هرگز زدوده نمی‌شود.

اگر جای ترازوی عدالت بودم
فقط خجالت می کشیدم

ميليون ها انسان تصميم گرفته اند
كه ديگر احساساتى نباشند.
پوست كلفت شدند
تا ديگر كسى نتواند آزارشان دهد،
اما به بهايى گزاف!

كسى نميتواند آزارشان دهد،
اما دیگر كسى نميتواند شادشان هم كند!

تهش یه جایی بالاخره قبول میکنی که باید رها کنی،
نه چون نخواستی، چون نمی‌شد.
چون گاهی علی‌رغم همه تلاش‌هات،
نمی‌تونی بعضی چیزها رو تغییر بدی

چقدر جای دیسلایک زیر پست ها خالیه

مرا بخوان به کاکتوس ماندن
بمان کنار من که شعر خواندن
کنار تو به عهد با کویری
که رمز ماست ایستاده مردن
بگو حدیث ما حدیث خون بود
شرارتی که ناشی از جنون بود
بگو چگونه ما واندادیم
بگو که
مردیم و ایستادیم